Hans Rikken

Ik ben Hans Rikken en ben sinds kort getrouwd met Suënne. Samen met mijn oom run ik een melkveehouderij in het Limburgse Meijel. We melken ongeveer 95 koeien en hebben hiervoor een quotum nodig van 1.000.000 kg, we hebben echter ongeveer 950.000 kg. De afgelopen jaren is het tekort geleasd. We hebben een 45 hectare grond in het gebruik waarvan er 31 eigendom zijn de rest is gepacht. We houden op het bedrijf alle vaarskalveren aan en hebben de opfok ook in eigen hand. Een deel van de vaarzen worden jaarlijks als fokvaarzen verkocht.

Voor 2002 runde mijn oom het bedrijf alleen. Toen had hij ongeveer 55 melkkoeien en een kleine 6 ton quotum. In januari 2002 is de maatschap tussen mij en mijn oom opgericht. In februari 2002 ben ik van de Hogere Agrarische School in Den Bosch gekomen en in september 2002 zijn we begonnen met de bouw van een nieuwe ligboxenstal, geschikt voor 80 tot 90 koeien. Deze stal is in 2003 in gebruik genomen, in de jaren daarna is nog in een versneld tempo quotum aangekocht. Voor komend najaar is de bouw van nog een melkveestal gepland, vooral voor droogstaande dieren, de opstartgroep en melkkoeien die niet meer in de andere stal passen. Een deel van de dieren in deze stal zal op stro gehuisvest gaan worden de rest in diepstrooisel boxen.

De schaalvergroting zal ook in de melkveehouderij door blijven gaan. Veder zullen er steeds bedrijven zijn die zich gaan verbreden. Ook zal de omgeving waarin we produceren en leven steeds blijven veranderen. Deels wordt het makkelijker door het wegvallen van beperkingen (quota, handelsbelemmeringen, etc.) en deels zal het moeilijker worden doordat er nieuwe eisen en verplichtingen komen (mestwetten, meer vraag naar grond, etc.). Zeker is dat de toekomst een hele uitdaging zal zijn en hierdoor blijft zeer zeker interessant om melkveehouder in Nederland te zijn. Kijk dus met een brede blik en leer van anderen, een echt melkveeacademisch motto!!

Om al deze ontwikkelingen niet met lede ogen aan te hoeven zien en er meteen goed op in te kunnen springen is kennis en advies nodig. Deze kan iedereen halen op de plaatsen die hem of haar het best bevallen. Voor mij is in ieder geval zeker dat je nog het meest kunt leren van mensen die iets al meegemaakt hebben. Het motto van de melkveeacademie is dan ook Boeren leren van Boeren. Iedere individuele veehouder bezit een schat aan kennis en ervaring. Maar niet iedere individuele veehouder bezit dit op elk gebied. Om deze twee redenen ben ik kennismakelaar geworden. Eén om een landelijk kennisnetwerk mee op te zetten zodat de kennis van veehouder A bij veehouder B terecht komt. En twee om dat veehouders nu eenmaal sneller vernieuwende ideeën van collega’s aannemen en de sector op deze manier dus makkelijker bij de tijd blijft. Ook ik kan zo profiteren van de kennis en ervaringen van anderen, en deze ook weer delen als makelaar.